Sarah is plastisch chirurg voor kinderen: ‘Ze komen binnen als baby en gaan als volwassene’

Als plastisch chirurg in het Erasmus MC Sophia Kinderziekenhuis helpt Sarah Versnel kinderen met aangeboren aandoeningen, met name in het gezicht. Haar patiënten volgt Sarah vaak jarenlang, waardoor ze een bijzondere band met hen heeft. “Ze komen binnen als baby en vaak gaan ze weg als volwassene. Ik wil mijn patiënten een zo goed mogelijke uitgangspositie en kwaliteit van leven geven. Dat is waar ik het voor doe.”

“De laatste operatie is voor de kinderen een soort afsluiting”

De jongste kinderen die Sarah opereert, hebben onder andere ademhalingsproblemen of problemen met de hersenen, ogen of mond. Het gaat dan bijvoorbeeld om een schisis, ook wel hazenlip genoemd. “Bij drie maanden sluiten we de lip, zodat de kinderen beter kunnen drinken.” Daarna, wanneer de baby’s een leeftijd van negen tot twaalf maanden hebben, opereert Sarah het gehemelte. “Daardoor kunnen ze praten.” Een andere operatie die Sarah vaak uitvoert is het vergroten van de schedel, bij kinderen met te vroeg gesloten schedelnaden. Deze aandoening ontstaat meestal al voor de geboorte. “Die operatie doen we zodat de hersenen zonder schade kunnen blijven groeien en het kind zich optimaal kan ontwikkelen.”

In de jaren daarna ziet Sarah de kinderen die ze eerder heeft geholpen vaak terugkomen. “Als ze uitgegroeid zijn, zien we ze nog steeds”, vertelt ze. Soms kan de groei zorgen voor veranderingen waardoor er opnieuw een operatie nodig is. Het is ook zo dat niet alles op jonge leeftijd al te corrigeren valt. “Doordat kinderen nog groeien, kan je niet alles al doen, zoals bijvoorbeeld de neus of de kaak. Dan verstoor je de groei”, legt Sarah uit. “De laatste operatie is voor de kinderen een soort afsluiting.”

 

Bijzondere ontwikkeling

Sarah werkt al sinds 2003 in het Sophia Kinderziekenhuis en heeft door de jaren heen sommige patiënten van baby af aan op zien groeien tot volwassene. “Je ziet ze soms wel twintig keer in totaal, of vaker. Het is heel bijzonder om die ontwikkeling te zien. Je volgt buiten hun ontwikkeling qua lichamelijk functioneren ook hun psychologische vorderingen”, vertelt Sarah. “Met de ouders heb je ook een speciale band, want met hen spreek je over de goede, maar ook de minder goede momenten.”

Voor de mooie momenten doet Sarah haar werk als plastisch chirurg. “Ik wil mijn patiënten een zo goed mogelijke uitgangspositie en kwaliteit van leven geven en daar kan ik aan bijdragen. Dat is in de basis waar je dokter voor wordt: mensen helpen en alle kansen geven die mogelijk zijn.” Iets anders wat Sarah mooi vindt aan haar werk, is dat ze dit doet met een heel team van specialisten en zorgverleners. “De nauwe samenwerking maakt goede individuele zorg voor deze kinderen met complexe aandoeningen mogelijk.”

 

Beperkingen

Naast de mooie aspecten aan haar werk, zijn er uiteraard - en helaas - ook minder mooie momenten. “Soms zijn er beperkingen en zijn functie en vorm niet volledig te herstellen. Zo houden kinderen bijvoorbeeld bijna altijd littekens aan een operatie over”, begint Sarah uit te leggen. “Dan wil je iets perfect doen, maar kan het simpelweg niet.” En dat kan soms wel moeilijk zijn, omdat ouders een andere verwachting hebben. 

Daarnaast zijn uitkomsten van behandelingen en operaties niet altijd helemaal voorspelbaar. Het is dan ook voor ouders soms moeilijk om een keuze te maken waar ze het beste aan doen voor hun kind. “Met ouders maken we een weloverwogen keuze. Hoe meer kennis door onderzoek over de oorzaken van de aandoening, de behandeltechnieken en uitkomsten, hoe beter we ouders kunnen ondersteunen in hun beslissing” aldus Sarah. 

Voor kinderen is een operatie en alles daaromheen spannend. “Je streeft er dan ook continu naar om waar kan, de zorg en uitkomst van de behandelingen voor deze kinderen te verbeteren. Hierin speelt onderzoek een belangrijke rol. Gelukkig zijn er steeds meer innovatieve middelen om kinderen goed voor te bereiden en stress en angst te beperken”, vertelt Sarah. Maar ook die middelen zijn nog lang niet altijd voorhanden. “Daar is meer onderzoek voor nodig.”

 

Meeleven

Sarah en haar collega’s proberen iedere patiënt individueel te benaderen. “Je moet leren inschatten wat een operatie met een kind zal doen. Je moet het aanvoelen en met ze meeleven. Bovendien heb je de verantwoordelijkheid om ze te helpen. Hun ouders hebben het vertrouwen bij jou als dokter gelegd.”

Er zijn dan ook wel eens momenten waarop Sarah haar werk mee naar huis neemt. “Je leert ook door ervaring om er mee om te gaan. Het lukt me nu beter om dingen los te laten dan in het begin van mijn carrière.” Zo kreeg Sarah in de periode dat ze in het Sophia Kinderziekenhuis werkt zelf ook kinderen. “Als je dan kinderen opereert van drie maanden op het moment dat jouw kind ook drie maanden is, komt het nog dichterbij.”

 

Onderzoek

Om Sarah en haar collega’s te helpen bij hun werk haalt RTL Project Glimlach in samenwerking met de Stichting Kinderziekenhuizen van Oranje geld op, zodat er wetenschappelijk onderzoek gedaan kan worden. “Wij willen projecten realiseren die de angst, pijn en stress bij kinderen verminderen. Daarmee willen we de zorg voor iedere patiënt zo goed en gespecialiseerd mogelijk maken”, legt Sarah uit. “Op die manier komen er uiteraard betere resultaten en een betere kwaliteit van leven, maar is ook de beleving en ervaring van de patiënt zo optimaal mogelijk.”

 

Disclaimer: De opnames van de video's voor RTL Project Glimlach hebben plaatsgevonden voor de vierde coronagolf en/of met inachtneming van de dan geldende maatregelen.

 

Doe mee aan RTL Project Glimlach en steun de Kinderziekenhuizen van Oranje. En maak meer onderzoek en projecten mogelijk om angst, pijn en stress te verminderen bij ernstig zieke kinderen. Steun jij deze kinderen ook? Doneer dan hier.